Van oorlogsschepen naar Luxaflex®

Stapelloop van onderzeeboot bij Etablissement Feijenoord. Beeld: Stadsarchief Rotterdam

Meer dan honderd jaar werden op Feijenoord schepen gebouwd. Passagiersschepen, vrachtschepen en schepen voor de marine. In 1929 kwam daar een einde aan. De scheepswerf vertrok naar Schiedam, maar de loodsen, werkplaatsen en kades bleven achter. 

Lang stond het terrein niet stil. In 1933 kwam de Duits-Joodse ondernemer Heinrich Sonnenberg naar Rotterdam, op de vlucht voor het nationaalsocialisme in Duitsland. Hij vestigde zijn bedrijf aan de Piekstraat. Waar jarenlang schepen en stoommachines waren gebouwd, begon een nieuwe periode van industrie. Met een heel ander materiaal: aluminium. 

De oprichting van Luxaflex®

Na de Tweede Wereldoorlog ging Sonnenberg samenwerken met de Amerikaanse uitvinder Joe Hunter. Hunter had een techniek ontwikkeld waarmee dunne stroken aluminium snel en in grote hoeveelheden konden worden gemaakt. In 1946 richtten ze samen Hunter Douglas op. Vanuit Rotterdam groeide het bedrijf verder. En dan verschijnt een naam die bijna iedereen kent: Luxaflex®. In 1951 werd Luxaflex® in Nederland geïntroduceerd. Dat is dit jaar precies 75 jaar geleden. De aluminium jaloezieën werden in Rotterdam geproduceerd en vonden hun weg naar woningen en gebouwen in binnen- en buitenland. Hunter Douglas groeide uit tot een internationaal bedrijf, met de fabriek aan de Piekstraat als onderdeel van die geschiedenis.  

Hunter Douglas: een locatie met tal van functies

Ook de scheepvaart bleef een rol spelen. Schepen brachten bauxiet aan, de grondstof voor de aluminiumproductie. De machines en producten veranderden, maar op dit stuk Feijenoord werd nog altijd volop gemaakt. Generaties mensen werkten in de fabriek aan de Piekstraat. 

Ook de stad rondom het terrein veranderde. Havens en industrie trokken in de loop van de twintigste eeuw steeds verder richting zee en oude fabrieksterreinen kregen nieuwe functies. Nu staat ook het voormalige Hunter Douglas-terrein voor zo'n verandering. De komende jaren komen hier woningen, werkplekken en openbare ruimte, tussen de bestaande hallen en kades. 

Precies in die overgang vindt IABR 2026 SYSTEMS OF SUPPORT hier plaats. Er moeten keuzes worden gemaakt over wat blijft, wat verdwijnt en hoe mensen hier straks wonen en werken. Welke rol krijgen de bestaande gebouwen? Wat betekent de ligging aan de Maas? En hoe bouw je verder op een plek waar al eeuwen wordt gewerkt, gemaakt en steeds opnieuw begonnen? 

De geschiedenis van het terrein laat zien dat een stad nooit op een leeg vel begint. Iedere nieuwe fase bouwt voort op wat er al ligt: gebouwen, grond, infrastructuur, kennis en verhalen.