In dit project wordt kritisch onderzoek uitgevoerd naar de sociaalruimtelijke, ecologische en politieke gevolgen van de aanleg van grootschalige infrastructuren voor hernieuwbare energie in Marokko. Daarbij wordt met name aandacht besteed aan projecten waarin Europese belangen een rol spelen. Marokko wordt vaak gezien als een land dat bijdraagt aan het succes van de mondiale groene energietransitie; in het project wordt dit narratief bevraagd door onderzoek naar de manier waarop dergelijke ontwikkelingen neokoloniale machtsverhoudingen kunnen reproduceren, autoritair bestuur kunnen versterken, de nationale schuld kunnen vergroten en inheemse en plattelandsgemeenschappen kunnen marginaliseren.
Er wordt voortgebouwd op eerder onderzoek naar het NOOR-zonnecomplex, een van ‘s werelds grootste geconcentreerde zonne-energiecentrales, en ingegaan op het toenemende bewijs dat de aanleg van ‘groene’ infrastructuur kan leiden tot landonteigening, ecologische degradatie en maatschappelijke ongelijkheid. Door middel van veldonderzoek, samenwerking met lokale onderzoekers, kunstenaars en gemeenschappen, en samenwerking met culturele instellingen worden de beleving en lokale kennis die vaak worden uitgesloten van het officiële duurzaamheidsdiscours onder de aandacht gebracht.
